Szorty #6: Transmetropolitan #3 + Ex Machina #2

W dzisiejszych szortach rzucimy okiem na nieodłącznych partnerów – dziennikarza i polityka. A że obie postaci występują w skrajnie różnych środowiskach, jest o tyle ciekawiej.

Recenzje autorstwa Ireneusza Podsobińskiego.


Transmetropolitan, tom 3

W poprzednim odcinku: recenzja tomu 1, recenzja tomu 2

Trzeci tom przygód nieokrzesanego dziennikarza to dwie dłuższe historie i sześć pojedynczych numerów. 3-częściowe „Samotne Miasto” koncentruje się na brutalnym pobiciu ze skutkiem śmiertelnym. Do zbrodni wkrada się dodatkowo wątek o podłożu „rasistowskim”, co nie jest na rękę nikomu. Głośne protesty i dociekliwość Pająka Jeruzalema doprowadzają do próby zamiecenia sprawy pod dywan… i to w dość bezwzględny sposób. Kolejna dłuższa historia, 3-częściowe „Wyżłobienie”, niesie ze sobą większy podtekst polityczny i potęguje konflikt dziennikarza z nowo wybranym prezydentem, „Uśmiechniętym” Callahanem. Innymi słowy, jest ostro, bez skrupułów i reperkusje śledztwa będą miały swoje odbicie w kolejnym tomie.

transmetropolitan-31-bryan-hitch

Pomiędzy dłuższymi opowieściami dostajemy sześć krótkich historyjek o różnym poziomie jakościowym. O ile „Jestem by odejść” zawiera zbyt dużą dawkę filozofowania ze strony Pająka, przez co trochę nuży, o tyle „21 dni w mieście” i „Spacer” są już nietypową odskocznią od jego przygód w formie obrazkowego felietonu na temat otaczającej Jeruzalema rzeczywistości. Do tego dostajemy kolejną polityczną nawałnicę w „W ogniu pytań”, by w „Nikt mnie nie kocha” dowiedzieć się, czym kończy się popularność (wiecie, jak coś jest popularne, to ma swoją wersję porno 😉), a finalnie w końcu zobaczyć w „Tańcząc tu i teraz”, jak bawią się dziewczyny dziennikarza, gdy udaje im się choć na chwilę uwolnić od szefa.

Trzeci tom „Transmetropolitan” trochę zwolnił tempa, choć nie brakuje oczywiście mocnych akcji. Więcej jednak tutaj refleksji i zapychaczy, nawet jeśli te potrafią momentami rozbawić do łez. Tom jednak kończy się w takim momencie (wspomniane wyżej reperkusje po „Wyżłobieniu”), że grzechem byłoby nie rzucić okiem na kolejny album.

Ocena: 8/10

Egzemplarz komiksu dostarczyło wydawnictwo Egmont.

11696157o

Wydanie: 2018

Scenarzysta: Warren Ellis

Ilustratorzy: Darick Robertson

Tłumacz: Krzysztof Uliszewski

Typ oprawy: twarda

Data premiery: 31.10.2018

 

Zobacz także: Opowieść o narodzinach Supermana

Ex Machina, tom 2

W poprzednim odcinku: recenzja tomu 1

Życie polityka, który swego czasu był superbohaterem, nie należy do prostych. Przekonuje się o tym Mitchell Hundred, gdy po odtajnieniu swojej ukrytej tożsamości, Potężnej Machiny, zostaje burmistrzem Nowego Jorku. Już w poprzednim tomie parę razy można było mu współczuć nowej roli, ale to w drugim zaczyna się robić goręcej.

Angels

Album składa się z czterech rozdziałów. W pierwszym, „Fakty kontra fikcje”, pojawia się tajemnicza postać, która samozwańczo przejmuje rolę Potężnej Machiny pod jego nieobecność. Tymczasem burmistrz zostaje powołany do ławy przysięgłych, zaś wśród ławników jest ktoś, kto chowa do niego urazę. Następnie w bardziej obyczajowym „Poza zasięgiem” Mitchell musi skonfrontować się z matką, z którą, jak nietrudno się domyślić, nie utrzymuje najlepszych stosunków. „Marsz ku wojnie” z kolei to bardzo dobra opowieść o zamachu terrorystycznym – pierwszym, z którym Hundred musi sobie poradzić od czasu 11 września. Na koniec otrzymujemy równie ciekawy rozdział „Życie i śmierć”, w którym przez nieoczekiwany splot wydarzeń pojawia się osobnik, obdarzony podobnymi zdolnościami co Potężna Machina, lecz zamiast rozmawiać z maszynami, komunikuje się ze zwierzętami. Jako bonus możemy zapoznać się z pełnym scenariuszem do jednego z odcinków, który daje nam wgląd w to, jak wygląda tworzenie komiksów.

Drugi tom „Ex Machina” wypada troszkę lepiej od pierwszego, szczególnie w kwestii wątków politycznych. Sprawa ławników w pierwszym rozdziale czy ataku terrorystycznego w trzecim potrafią poruszyć i zmusić do refleksji. Wątki superbohaterskie są ponownie co najmniej solidne, a problem z zaklinaczem zwierząt jest na swój sposób smutny.

Ocena: 7.5/10

Egzemplarz komiksu dostarczyło wydawnictwo Egmont.

11696151o

Wydanie: 2018

Scenarzysta: Brian K. Vaughan

Ilustratorzy: Tony Harris, Chris Sprouse

Tłumacz: Tomasz Kłoszewski

Typ oprawy: twarda

Data premiery: 17.10.2018

Jedna uwaga do wpisu “Szorty #6: Transmetropolitan #3 + Ex Machina #2

Skomentuj

Wprowadź swoje dane lub kliknij jedną z tych ikon, aby się zalogować:

Logo WordPress.com

Komentujesz korzystając z konta WordPress.com. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie na Google

Komentujesz korzystając z konta Google. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie z Twittera

Komentujesz korzystając z konta Twitter. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie na Facebooku

Komentujesz korzystając z konta Facebook. Wyloguj /  Zmień )

Połączenie z %s